به هیچ انتهایی ...با تو... ایمان ندارم
عذاب آور است
پر از واژههایی باشی که تقدس احساست را تحقیر میکنند
عذاب آور است
...
هر آهنگی صوت بم داشته باشد برایت
نوایی را میشنوی که بی انتهاست ... بی انتها ... مثل نرسیدن
نجاتم بده از این عذاب
نجاتم بده از عمق فاجعهای که شعر من نام دارد
بگذار برای یکبار هم که شده
تسلیم این قافیههای بی وزن گهگاهی نباشم
بگذار در کلامی نو ... در شعری نو ظهور کنم
من به هیچ انتـــــــــــــهایی ایمان نــــــــدارم
شروع را نشانم بده
رهایم کن از این خیال پر از تک واژه های مأیوس و آواره
بگذار شعری باشم بی کلام
و تو
هر روز مرا دکلمه کن
یک شعر بی کلام ... به اسم من
پر از واژههایی باشی که تقدس احساست را تحقیر میکنند
عذاب آور است
...
هر آهنگی صوت بم داشته باشد برایت
نوایی را میشنوی که بی انتهاست ... بی انتها ... مثل نرسیدن
نجاتم بده از این عذاب
نجاتم بده از عمق فاجعهای که شعر من نام دارد
بگذار برای یکبار هم که شده
تسلیم این قافیههای بی وزن گهگاهی نباشم
بگذار در کلامی نو ... در شعری نو ظهور کنم
من به هیچ انتـــــــــــــهایی ایمان نــــــــدارم
شروع را نشانم بده
رهایم کن از این خیال پر از تک واژه های مأیوس و آواره
بگذار شعری باشم بی کلام
و تو
هر روز مرا دکلمه کن
یک شعر بی کلام ... به اسم من
"نیکی فیروزکوهی"
هنوز اتاق بوی سیگارهای دمادم تو را میدهد بگذار شاعر این شعر من نباشم.........
نويسنده :
mah ; ساعت ٤:٠۸ ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/٢٠
تگ ها :
